Het geluid klinkt inmiddels over de hele keten: dat de textielketen de op \u00e9\u00e9n na meest vervuilende sector ter wereld is, gaat nu heel snel veranderen. Zo ook bij Wieland Textiles, de Zaanse inzamelaar, sorteerder en verkoper van textiel. Directeur-eigenaar Hans Bon is ervan overtuigd dat de komende drie, vier jaar een grote omwenteling zullen laten zien. Zelf staat hij daar middenin.<\/p>\n
Het is indrukwekkend vertoeven in de witte, langwerpige fabriekshal op Handelsweg nummer 8 in Wormerveer. Vrachtwagens brengen hier maar liefst 10% van alle ingezamelde tweedehands textiel in Nederland naartoe. Elke week wordt hier 200 ton textiel verwerkt. Na de weegbrug komt het textiel op een lopende band, waar het vieze materiaal wordt gescheiden van het schone. Een robot levert het vervolgens op de juiste plaats af, waar het door mensen gecontroleerd wordt op herdraagbaarheid. Sorteerschachten transporteren het textiel naar de nasortering, waar nog een sorteerslag plaatsvindt op kwaliteit. Opgevouwen in zakken wordt het samengeperst in een balenpers voor effici\u00ebnte opslag en transport.<\/p>\n
Bon neemt bepaald geen blad voor de mond. De producent is onder druk gezet door de politiek\u201d Geen smoesjes, vindt Bon. \u201cIk heb nog niet zo lang geleden ook tegen “Nieuwsuur” gezegd, die waren hier aan het filmen. De industrie zegt \u2018het is te duur, het volume klopt niet, chemische samenstelling, de kleur is niet fijn\u2019. Allemaal onzin! We moeten er met elkaar voor zorgen dat de op \u00e9\u00e9n na grootste vervuiler ter wereld, de textielindustrie, zijn verantwoordelijkheid neemt. En dat doen ze stap voor stap!\u201d Dat is een belangrijke stap voorwaarts. Dat gaat alleen als de overheid reguleert.<\/p>\n
De consument moet je daar niet mee lastigvallen, vindt Bon. \u201cAls we het aan de burger moeten overlaten, ja, die gaat nog steeds in de rij staan hoor, bij de Primark, om voor 50 euro met drie tassen de winkel uit te lopen.\u201d Alleen omdat de overheid nu ingrijpt, gebeurt er nu wat. \u201cSinds staatssecretaris Stientje van Veldhoven haar beleidsnotitie naar Europa heeft gestuurd, is in ene de hele wereld anders! Zij zorgde ervoor dat de hele industrie in beweging komt.\u201d<\/p>\n
Wat gaat er gebeuren dan? \u201cGrote kleding-merken, denk aan H&M, Zalando, die gaan nu echt serieus werk maken van post-consumer vezels,\u201d zegt Bon. \u201cHet traject waar we nu zijn ingestapt gaat op korte termijn, in drie, vier jaar, echt daadwerkelijk gebeuren.\u201d Wieland kreeg onlangs ineens toenmalig demissionair staatssecretaris Steven van Weyenberg van Infrastructuur en Waterstaat op bezoek. \u201cHij bedacht, ik wil nu eens meer weten van dat textieldossier, en een week later zat \u2018ie hier, met z\u2019n gevolg.\u201d Bon had een heldere boodschap voor de beste man: \u201cIk vraag twee dingen aan je. Regel dat we niet aan de voorkant problemen krijgen omdat de ILT materiaal tegenhoudt omdat er bijvoorbeeld een batterij in een speelgoeddingetje zit. En aan de andere kant moet je zorgen dat je je rug rechthoudt naar de industrie, in de lijn zoals Van Veldhoven dat heeft neergezet. Ik zeg tegen hem: jij hebt een makkie, want Van Veldhoven heeft voor jou de kastanjes uit het vuur gehaald. Maar regel het! Nu is het moment.\u201d<\/p>\n
Samen met zijn zoons doet Bon met Wieland Textiles drie dingen: ingezameld textiel inkopen, sorteren en verkopen. Hij stond achteraan de keten, dus. Maar de afgelopen jaren heeft het bedrijf ook veel ge\u00efnvesteerd in onderzoek en ontwikkeling van Fibersort, een systeem waarmee nietherdraagbaar materiaal door een camera gescand en gesorteerd wordt op samenstelling, kleur en structuur van het materiaal. Dat plaatst Wieland ineens ook vooraan de keten. Met een nieuw bedrijf, Textiles2Textiles bv, levert het bedrijf nu ook post-consumer grondstoffen aan de industrie.<\/p>\n
Verdieping in herbruikbare vezels levert een bizar plaatje op. De kwaliteit wordt afgemeten aan de vezellengte. Haal je een trui uit elkaar met mechanisch geweld, blijft er toch nog een lange vezellengte over. Maar wat gebeurt er nu met nieuw textiel? \u201cHet is te gek voor woorden,\u201d zegt Bon, \u201ceen spijkerbroek gaat normaal zo\u2019n 210 \u00e0 220 wasbeurten mee. Maar denim wordt nu met stenen bewerkt! Met schuurpapier behandeld! In Turkije staan er mensen de hele dag broeken te vernielen met een staalborsteltje, of met bleek. G-star maakt een hele lijn met verfspatten. Nu gaan al die broeken nog maar 90 wasbeurten mee. Nieuwe broeken met scheuren: we verkopen ze door aan onze Afrikaanse klanten en die hangen meteen aan de telefoon: er zitten kapotte broeken in!\u201d<\/p>\n
\u201cTextiel krijgt keihard op z\u2019n donder,\u201d zegt Bon. Dan heeft het nog maar een korte vezellengte, en dan kun je er eigenlijk niet zoveel meer mee. Ook bij wasserijlinnen is dat een probleem. \u201cHotellinnen, lakens, kussenslopen, die zijn ontiegelijk kneiterhard gewassen.\u201d Bedrijfskleding met bedrijfslogo\u2019s is ook moeilijk in te zetten voor hergebruik. Aan de aantallen ingezameld textiel zal het niet liggen. Nederland zamelt 130 miljoen kilo kleding in, maar liefst 4 kilo per inwoner. En dat wordt alleen maar meer, voorspelt Bon. \u201cFast fashion is een drama. We dragen iets vijf keer. Binnen zes maanden is het afgedankt.\u201d<\/p>\n
Wielands verdienmodel is simpel: ze koopt textiel in, en met de verkoop van het percentage herdraagbare kleding worden alle activiteiten gefinancierd. Tweedehands kleding en schoenen vinden hun weg naar afzetmarkten in Europa, Afrika en Azi\u00eb. Het lokaal vermarkten is niet zo simpel. \u201cDe weg wordt versperd door de kringloopwinkels!\u201d Professioneel gesorteerd textiel is daar niet welkom. \u201cZij zijn er niet om kleding te verkopen met een marge, maar om werk te verschaffen aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Sorteren is wat deze mensen werk verschaft.\u201d Textiel inzamelen is ook lastiger geworden. Dat kost nu 45 cent per kilo en dat is een hoge prijs, zegt Bon. \u201cDaar zit alle meuk in. Eigenlijk niet goed: overheden dichten de tekorten in hun budget met deze prijzen.\u201d<\/p>\n
Ook over een samenwerkingsverband met de wasserijen is Bon uitgesproken. “Een lokale afzetmarkt zijn de kringloopwinkels, en die zijn tot op heden niet ge\u00efnteresseerd in een gewassen product,\u201d zegt hij. \u201cGa maar na: wat is het eerste wat je doet als je in een kringloopwinkel kleding koopt? Het thuis wassen.\u201d Maar daarmee is niet alles gezegd! \u201cCommerci\u00eble tweedehandswinkels, dat is een ander verhaal. Een soort Kringloop +.\u201d zegt Bon, \u201cDat zou zeker een model kunnen zijn, dat spreekt mij wel aan.\u201d Aan welke aantallen we dan moeten denken, is nog de vraag. De aantallen bij Wieland lopen vooralsnog alleen maar op, en kleding die terug wordt ingeleverd bij de winkels zelf zal ook in de toekomst maar een klein percentage blijven uitmaken. \u201c150 miljoen kilo kleding, je denkt toch zeker niet dat dat allemaal via de winkels kan verlopen? Probeer in volumes te denken, het is immens! En het wordt alsmaar meer en meer.\u201d Maar ondertussen kun je qua reiniging alleen iets met het percentage kleding dat geschikt is voor de Nederlandse markt. Gaat dat percentage door reinigen omhoog? Vlekken, zweetplekken, reparatie, regenkleding opnieuw waterdicht maken? Een gesprek wat een vervolg nodig heeft!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wieland Textiles, de Zaanse inzamelaar, sorteerder en verkoper van textiel. Directeur-eigenaar Hans Bon is ervan overtuigd dat de komende drie, vier jaar een grote omwenteling zullen laten zien in onder andere tweedehands textiel. Zelf staat hij daar middenin.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":19981,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[28],"tags":[],"class_list":["post-19979","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-advertorial"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19979","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19979"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19979\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19981"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19979"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19979"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.textielservice.info\/archief\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19979"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}