In januari stopt hij als directeur van Vitesse textielreinigers. Na 36 jaar komt er daarmee een einde aan een periode die begon in 1990. “De tijd gaat snel,” zegt Wim Dijkstra. “En je moet toch een keer stoppen. Wij zijn nu nog gezond, dus dit voelt als een goed moment.”
Tien jaar geleden werd er al vooruitgekeken. Wim nam iemand aan met ambities. Drie jaar geleden werd diezelfde medewerker mede-eigenaar: Harm Blokzijl, zijn opvolger. “Het is altijd de bedoeling geweest dat hij het zou overnemen,” zegt Wim. “Zo blijft alles voor onze medewerkers hetzelfde. En extern voorkom je dat mensen denken: het bedrijf verandert.”
De overdracht is de afgelopen jaren stap voor stap voorbereid. “We hebben dat heel doordacht gedaan. Ik heb veel kennis overgebracht. En Harm heeft zijn eigen ideeën. Dat is ook goed.” Zelf had hij best langer door gewild. “Maar je moet eerlijk zijn: de tijd gaat snel.” Samen met zijn partner Margriet maakt hij zich nu op voor een nieuwe fase. “We stoppen straks ook echt samen.”
Geen groot afscheid
Een groot afscheid komt er niet. “Het wordt een stilzwijgend vertrek. Geen feest,” zegt Wim. “Zakelijk ken ik al zoveel mensen. En stoppen kan ook een aanleiding zijn voor klanten om te zeggen: we gaan eens verder kijken. Dat zou ik heel zonde vinden.”
Harm doet nu al heel veel met klanten en klantrelaties. Ik denk niet dat ze mij gaan missen,” zegt hij met een glimlach. “Hij krijgt het makkelijker dan ik het had in de beginjaren. Er staat nu een hartstikke mooi bedrijf. Het loopt als een geoliede machine. Daar ben ik trots op.”
Kroon op het werk
Dat gevoel werd dit jaar nog eens versterkt toen Vitesse het Keurmerk van Netex behaalde. “Als derde in Nederland. En als eerste in Noord-Nederland,” zegt Wim. Voor hem voelt het als een bekroning. “Vroeger hadden we al een milieu- en kwaliteitscertificaat. Dat is nu doorontwikkeld tot een keurmerk voor de branche. Je voldoet dan aan de hoogste eisen.”
Volgens hem hoort zo’n toetsing bij serieus ondernemerschap. “Neem je jezelf serieus, dan moet je hier gewoon voor gaan.” Het traject was intensief. “Alles wordt doorgespit. Milieueisen worden getest. VOS-registraties worden gecontroleerd. Er komt een externe auditor een hele dag bij je in het bedrijf.”
Omdat Vitesse al met ISO werkte, was er al veel op orde. Toch vroeg het alsnog tijd en aandacht. “In de voorbereiding hebben we wekenlang lijsten verzameld en documenten bij elkaar gezocht. Alles moet opnieuw en op de juiste manier worden aangeleverd. We hebben het nu beter gebundeld.”
Veiligheidsbladen noemt hij als voorbeeld. “Die moet je ook blijven controleren. Dat is goed om scherp te blijven.” Dat een derde partij meekijkt, vindt hij juist de waarde. “Dat is lastiger dan wanneer je het zelf doet. Maar het is belangrijk. Ik zou elk Netex-lid aanraden om het te doen.”
Tijd voor iets anders
En dan komt straks het moment dat het werk losgelaten wordt. Eerst is er ruimte voor iets heel anders. “Volgend jaar gaan we veel reizen. Met de camper weg. Even heel weinig doen.” Daarna volgt vanzelf een nieuwe invulling. “We hebben een grote familie, met kinderen en kleinkinderen. Die krijgen straks meer aandacht. En ik wil meer gaan sporten.”
Tegelijk weet hij zeker dat hij niet stil blijft zitten. “Ik wil wel iets blijven doen. Misschien nog een bestuursfunctie. En ik wil een schilderopleiding volgen. Dat lijkt me leuk.” Hij lacht: “Elke zoveel jaar zie ik iemand bij ons thuis aan het schilderen en denk ik: dat zou ik ook wel kunnen met een beetje opleiding. Ik ga niet hele dagen thuiszitten.”
Blijven bijdragen aan de branche
Ook de branche blijft trekken. “Daar heb ik veel aan te danken,” zegt hij. Op welke manier hij actief blijft, weet hij nog niet precies. “Misschien via de Netex. Dat ga ik de komende tijd uitvogelen. Er rolt vast wel een vorm uit.”
Over de sector is hij uitgesproken positief. “Het is een leuke en uitdagende branche waarin je echt je boterham kunt verdienen. In al die jaren heb ik hele mooie relaties opgebouwd. Dat is zeer waardevol.” Die verbondenheid groeide mede door de vele vakbeurzen en bedrijfsbezoeken in het buitenland. “Japan, China, Amerika, Italië, Duitsland, Engeland – noem maar op.” Die reizen werkten inspirerend. “Ik kwam altijd ontzettend gemotiveerd terug. Je leert collega’s kennen die net zo enthousiast zijn.”
Juist die ontmoetingen verrijkten zijn vak. “Je ziet hoe het wél moet, of juist niet. Ik wilde altijd de beteren evenaren en de slechteren overstijgen.” Zo werd 36 jaar ineens geen lange tijd. “Als je er negatief in staat, hou je het niet vol. De eerste jaren heb ik heel veel gewerkt en weinig verdiend. Pas toen ik dat minderde en ging analyseren, liep het bedrijf beter.” Zijn les aan de branche is helder: “Je moet je horizon blijven verbreden.” Zijn succes was mogelijk door zijn personeel, benadrukt hij. “We hebben een heel fijn team van betrokken medewerkers. Zonder Margriet en hen hadden we nooit zover kunnen komen.”
Met z’n allen sterker
Voor Wim is die kennisdeling essentieel. “Met z’n allen ben je sterker. Daarom ben ik ook zo blij met Netex. Je deelt kennis met elkaar. Zit je alleen in je zaak, dan is de wereld heel klein. Ga je naar buiten, dan zie je het grotere verhaal.” Hij vergelijkt ondernemen met varen. “Het is als een zeilboot: soms heb je wind mee, soms wind tegen. Het is voortdurend aanpassen. Maar je moet wél zelf weten waar je heen wilt.”
Over zijn opvolger is Wim louter positief.
Ook Harm heeft er veel zin in. “Met veel enthousiasme en vertrouwen kijk ik uit naar de volledige overname van Vitesse textielreinigers. Samen met het team ben ik ervan overtuigd dat we een mooie toekomst tegemoet gaan.” ■
