Collectief Circulair Textiel, Stichting UPV Textiel, Modint en FTN hebben gesproken over de voorgestelde afbakening van workwear binnen de UPV Textiel. Centraal stond de vraag of de huidige definitie in de praktijk voldoende duidelijk en uitvoerbaar is.
In de tweede wetgevingsronde over de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV) heeft de EU vastgelegd dat workwear buiten de UPV valt, tenzij het ‘naar aard en samenstelling vergelijkbaar is met textiel voor huishoudelijk gebruik’. Volgens de betrokken organisaties biedt deze definitie zonder nadere uitwerking echter onvoldoende houvast voor de praktijk.
Bij veel producten als werkschoenen, handschoenen, regenkleding en beschermende kleding is namelijk niet altijd duidelijk of zij vergelijkbaar zijn met consumentenproducten. Uiterlijk en materiaal kunnen overeenkomen, terwijl functie, gebruik en technische eigenschappen sterk verschillen. Zonder duidelijke criteria dreigt daardoor per product discussie te ontstaan over de vraag of het wel of niet onder de UPV valt. Een duidelijke definitie voor workwear is daarom van belang.
Risico op ongelijk speelveld
Een onvoldoende concrete definitie kan leiden tot verschillende interpretaties door producenten en andere partijen. Dat zorgt voor onzekerheid over verplichtingen, verschillen in aangifte en mogelijk een ongelijk speelveld.
Over de precieze oplossing bestaat nog geen gezamenlijk standpunt. Onder meer aansluiting bij PBM-classificaties, een bredere opname van workwear binnen de UPV en afzonderlijke doelstellingen voor workwear zijn besproken.
Wel is de gezamenlijke boodschap aan de overheid duidelijk: laat de definitie niet op dit abstracte niveau staan, maar houdt het eenvoudig en uitvoerbaar. De afbakening moet verder worden uitgewerkt tot een eenvoudige, controleerbare en uniform toepasbare systematiek. Daarbij is ook Europese afstemming belangrijk, zodat dezelfde producten in verschillende lidstaten niet anders worden behandeld.
